Ako si Bianca, dalawampu’t apat (24) na taong gulang. Sa buong buhay ko, nakatutok lamang ako sa pag-aaral at pagtatrabaho. Sa katunayan, isa akong No Boyfriend Since Birth (NBSB). Wala akong oras sa pag-ibig, lalo na nang matanggap ako bilang Junior Executive sa Valdemar Holdings, isa sa pinakamalaking kumpanya sa bansa.
Ang aming CEO, si Alexander Valdemar (29 taong gulang), ay kilala bilang isang “yelo” sa mundo ng negosyo. Gwapo, matangkad, at bilyonaryo, ngunit sobrang seryoso at walang sinumang babae ang nakikitang kasama niya. Wala siyang asawa, at sobrang pribado ng kanyang buhay. Kaya naman tuwing dadaan siya sa pasilyo, lahat kami ay nanginginig sa kaba at paggalang.
Ngunit isang umaga ng Lunes, isang eksena ang gumimbal sa buong opisina—at tuluyang nagbago sa tahimik kong buhay.
Ang Batang Tumawag sa Aking “Mommy”
Abala ako sa pag-aayos ng mga papeles sa aking desk nang biglang tumahimik ang buong floor. Parang may dumaang anghel, walang gustong magsalita. Pag-angat ko ng tingin, nakita ko si Sir Alexander na naglalakad papasok.
Ngunit hindi siya nag-iisa. Nakakawit sa kanyang malaking kamay ang isang napakagwapong batang lalaki na nasa apat (4) na taong gulang. Nakasuot ang bata ng maliit na tuxedo na katern ng kanyang ama.
Nagsimulang magbulungan ang mga empleyado. “Anak ba ‘yan ni Sir Alex?” “Kailan pa siya nagka-anak?! Diba single siya?”
Habang naglalakad sila sa gitna ng pasilyo, biglang tumigil ang bata. Lumingon-lingon ito, hanggang sa magtama ang paningin namin. Nanlaki ang mga mata ng bata at biglang nag-iba ang kanyang ekspresyon—mula sa pagiging seryoso, napalitan ito ng matinding pananabik.
Bumitaw siya sa kamay ni Sir Alexander. Tumakbo siya papalapit sa akin nang mabilis, at bago ko pa man maintindihan ang nangyayari, mahigpit siyang yumakap sa aking mga binti.
“Mommy! I found you!” malakas at masayang sigaw ng bata.
Nalaglag ang panga ko. Tila tumigil ang pag-ikot ng mundo at naramdaman ko ang mga matatalim na tingin ng lahat ng empleyado sa akin.
“M-Mommy?!” gulat na gulat kong usal, nakatingin sa batang nakatingala sa akin na may matamis na ngiti. “B-Baby, nagkakamali ka… hindi mo ako Mommy. W-Wala pa nga akong nagiging boyfriend kahit isa eh!”
Lumingon ako sa paligid at nakita ko si Sabrina, ang ambisyosa at mataray kong katrabaho. Tumawa siya nang mapang-insulto. “Wow, Bianca. Kaya pala ang bilis mong ma-promote ha? May sikreto pala kayong pamilya ng CEO natin. Ang tahimik mo, pero isa ka palang gold digger!”
Naramdaman ko ang pag-akyat ng dugo sa aking mukha dahil sa matinding hiya at pagkalito. Hahanap sana ako ng isasagot nang biglang umalingawngaw ang malamig at naglalagablab na boses ni Sir Alexander.
“Shut up, Sabrina. One more word from you and you’re fired,” bulyaw ng CEO.
Namutla si Sabrina at napayuko. Lumapit si Sir Alexander sa akin. Sa kauna-unahang pagkakataon sa loob ng dalawang taon kong pagtatrabaho, nakita kong namula ang mga tainga at pisngi ng malamig at kinatatakutang bilyonaryo.
“I’m sorry, Bianca,” mahinang sabi niya, hindi makatingin nang diretso sa aking mga mata. Binuhat niya ang bata. “Leo, let’s go to my office. Bianca, sumama ka sa amin. We need to talk.”
Ang Sikreto ng Bilyonaryo sa Loob ng Opisina
Nanginginig ang aking mga tuhod nang pumasok kami sa dambuhalang opisina ng CEO. Ibinaba ni Sir Alexander si Leo sa sofa, at binigyan ito ng tablet upang maglaro.
Humarap siya sa akin, huminga nang malalim, at napasabunot sa kanyang sariling buhok. Nawala ang kanyang aura ng pagiging kinatatakutang boss; sa halip, nakita ko ang isang lalaking nahihiya at kabado.
“Sir… anong ibig sabihin nito? Bakit tinawag akong Mommy ng anak ninyo?” naguguluhan kong tanong. “Baka maniwala ang buong opisina na may relasyon tayo.”
Tiningnan ako ni Alexander nang may matinding seryoso. “Anak ko si Leo. Nabili ko siya… I mean, iniwan siya ng biological mother niya sa akin noong sanggol pa lang siya dahil pera lang ang habol nito sa pamilya namin. Simula noon, ako na lang ang nagpalaki sa kanya.”
“Pero bakit ako, Sir?”
Bago pa man makasagot si Alexander, sumingit ang batang si Leo mula sa sofa.
“Because Daddy always looks at your picture before we sleep!” inosenteng sigaw ni Leo. “Sabi ni Daddy, you are the most beautiful, kindest, and smartest girl in the world! Sabi niya, he wants you to be my Mommy!”
BAM.
Pakiramdam ko ay sasabog ang aking puso. Nanlaki ang mga mata ko at napatitig ako kay Alexander. Lalong namula ang mukha ng CEO. Umiwas siya ng tingin, tila isang binatilyong nahuli sa kanyang palihim na pag-ibig.
“Totoo ba ‘yon, Sir…?” nanginginig kong bulong.
Bumuntong-hininga si Alexander. Lumapit siya sa akin at tinitigan ako nang malalim, ang kanyang mga mata ay nag-uumapaw sa sinseridad at pagmamahal na matagal na pala niyang itinatago.
“Oo, Bianca,” pag-amin niya, ang kanyang malamig na boses ay naging napakalambing. “Dalawang taon na kitang palihim na pinagmamasdan. Nakita ko kung gaano ka kasipag, kung gaano ka kabait sa mga katrabaho mo kahit inaapi ka nila, at kung gaano ka kaperpekto. Natatakot akong pormahan ka dahil alam kong NBSB ka at ayokong isipin mong ginagamit ko ang posisyon ko bilang CEO para pilitin ka.”
Kinuha niya ang kanyang cellphone at ipinakita sa akin ang wallpaper niya. Isang palihim na litrato ko habang nakangiti ako sa company cafeteria.
“Araw-araw, kinukwento kita kay Leo. Ipinakita ko ang litrato mo sa kanya dahil sabi ko… ikaw ang pangarap kong maging asawa,” patuloy ni Alexander. “Hindi ko inasahang tatakbo siya sa’yo ngayon at tatawagin kang Mommy. I’m sorry kung nabigla kita.”
Sa edad kong dalawampu’t apat, hindi ko kailanman inakala na ang unang lalaking aamin sa akin ng pag-ibig ay ang pinakamakapangyarihang lalaki sa kumpanya—at may kasama pang napakakyut na bata na gusto akong maging ina!
Ang Proteksyon ng Hari
Hindi ko napigilang mapangiti. Nawala ang lahat ng kaba ko. Tiningnan ko ang batang si Leo na ngayon ay naghihintay ng aking reaksyon, at tiningnan ko ang bilyonaryong nasa harapan ko na handang ibaba ang kanyang ego para sa akin.
“Wala pa po akong experience sa pag-ibig, Sir Alex,” mahina kong sagot, nakangiti. “At lalong wala akong experience maging Mommy.”
Lumapit si Alexander at dahan-dahang hinawakan ang aking mga kamay. “I can teach you how to love, Bianca. And Leo can show you how to be a mother. Hayaan mo lang akong patunayan ang sarili ko sa’yo.”
Bago pa man ako makasagot, biglang bumukas nang walang katok ang pintuan ng opisina. Pumasok si Sabrina kasama ang dalawang Board of Directors.
“Directors, tingnan ninyo!” paninira ni Sabrina, nakangisi. “Nandito sa opisina ang babaeng nanlalandi sa CEO natin! Ginagamit niya ang bata para maka-akyat sa pwesto!”
Agad na tumayo si Alexander sa aking harapan upang protektahan ako. Ang kanyang mga mata ay bumalik sa pagiging kasing-talim ng patalim.
“Anong kabastusan ito, Sabrina?!” dumadagundong na bulyaw ni Alexander.
“Sir, concern lang po kami sa kumpanya. Niloloko po kayo ng babaeng ‘yan—”
“You are fired. Pack your things and leave this building within ten minutes,” malamig at walang-awang utos ni Alexander. Hinarap niya ang mga Direktor na ngayo’y namumutla sa takot.
“At para malinaw sa inyong lahat,” anunsyo ni Alexander, hinawakan ang aking kamay at itinaas ito sa harap nila. “Hindi ako niloloko ni Bianca. Ako ang naghahabol sa kanya. Siya ang babaeng pakakasalan ko, at siya ang legal na magiging ina ng anak ko. Kung may sinuman sa inyo ang mambabastos sa kanya, ako mismo ang wawasak sa mga karera ninyo. Maliwanag?!”
Nanginginig na tumango ang mga Direktor at mabilis na kinaladkad palabas ang umiiyak na si Sabrina.
Nang isara nila ang pinto, naramdaman ko ang mainit na yakap mula sa aking binti. Nakangiti si Leo at nakatingala sa akin. “So, you’re my Mommy now?”
Tiningnan ko si Alexander, na ngayo’y nakangiti nang napakatamis habang hawak ang aking kamay. Sa edad kong dalawampu’t apat, ang pagiging No Boyfriend Since Birth ko ay natapos sa pinakamagandang paraan. Hindi na ako dumaan sa sakit ng ulo ng ligawan at pagdududa; binigyan agad ako ng tadhana ng isang lalaking handa akong ipagtanggol sa buong mundo, at isang anghel na bubuo sa aming pamilya.
