“ALIS DITO SA MANSYON NA ITO AGAD-AGAD KASAMA ANG BUNTIS MONG TINMANGKÁ, ANG ANAK KO AY MAGPAPAKASAL SA DALAGA NG AYALA CORPORATION AT HINDI SA ISANG MAHIRAP AT BAOG NA BABAE NA TULAD MO!” – PAGKAPATAPOS NA PAGKAPATAPOS NG MGA SALITA NG INA NI ALEX, AGAD NIYANG ITINAPON ANG LAHAT NG AKING MGA DAMIT SA GITNA NG MALAKAS NA ULAN AT BAHA SA MAKATI. TAHIMIK AKO AT WALANG SINABING ANUMANG SALITA, SEGUNDO LANG AY UNTI-UNTI KONG DINAMPOT ANG SINGSING NG PAG-IISANG-DIBDIB AT INILABAS ANG AKING GINTONG TELEPONO NA LIMITADONG EDISYON NA MATAGAL KO NANG ITINATAGO UPANG TUMAWAG.
Si Alex, ang lalaking nangakong magiging katuwang ko habangbuhay, ay nakatayo lang sa may pinto habang payapang nakatingin sa akin. Walang bakas ng awa sa kanyang mga mata. Para sa kanya, tapos na ang silbi ko bilang isang “diskwentong asawa” na taga-luto at taga-linis ng kanilang bahay sa loob ng tatlong taon.
“Mommy, hayaan mo na ‘yang basurang ‘yan,” sabi ni Alex habang inaakbayan ang bago niyang kasintahan na si Bianca. “Mabuti na lang at nalaman nating baog siya bago pa kami ikasal. Hindi tulad ni Bianca, mayaman na, galing pa sa kilalang pamilya.”
Ang mga kapitbahay sa eksklusibong subdibisyon ay nagsimulang mag-usisa, ang iba ay nagbubulungan at pinagtatawanan ako habang basang-basa ako sa ulan.
“Grabe, akala mo naman kung sinong prinsesa, katulong lang pala dati.”
“Ayan ang napapala ng mga ambisyosa, gustong umakyat sa lipunan.”
Humarap ako kay Alex, habang ang ulan ay patuloy na pumapatak sa aking mukha. “Alex, sigurado ka ba na gusto mo akong umalis? Paano ang sanggol sa sinapupunan ko?”
Tumawa nang malakas ang kanyang ina na si Donya Ramona. “Huwag mo kaming lokohin, Althea! Sabi ng doktor ko, baog ka! Kaninong anak ba ‘yang dinadala mo? Baka sa kung sinong drayber lang!”
Ngumiti ako nang napakalamig. Kinuha ko ang aking telepono at sinagot ang tawag na kanina pa nagri-ring. Naka-loudspeaker ito para marinig ng lahat.
“Good evening, Seniora Althea Sy. Narito na po ang limang Rolls-Royce sa labas ng gate. Ang inyong ama, ang Pinuno ng Sy Synergy Group, ay nag-aalala na sa inyo. Lahat po ng shares na ibinigay ninyo bilang regalo sa pamilya ni Alex ay matagumpay na nating nabawi. Sa loob ng limang minuto, mawawalan ng bisa ang lahat ng kanilang bank accounts.”
Natahimik ang buong paligid. Ang tanging naririnig na lang ay ang patak ng ulan. Ang mukha ni Donya Ramona ay biglang naging kasingputi ng papel. Ang Sy Synergy Group ay ang pinakamalaking nagmamay-ari ng mga bangko at mall sa buong Pilipinas, at ang kumpanya ni Alex ay nabubuhay lamang dahil sa kanilang pondo.
“A-Althea… ikaw ang nawawalang anak ng mga Sy?” nauutal at nanginginig na tanong ni Alex, habang dahan-dahang lumalapit sa akin.
Isang marangyang sasakyan ang huminto sa tapat ko, at bumaba ang sampung lalaking naka-suit na may hawak na payong upang protektahan ako. Tiningnan ko sila Alex nang may pang-aapi.
“Ang akala ninyo ay baog ako? Ang totoo, binayaran ko ang doktor para subukan ang katapatan ninyo,” sabi ko sabay tapon ng singsing sa putikan. “At ngayon, tapos na ang laro.”
Habang sumasakay ako sa kotse, biglang lumuhod si Alex sa baha at sinubukang hawakan ang pinto ng sasakyan, ngunit may isang lalaki sa loob na nagpababa ng salamin at nagsalita…